Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας (10 Οκτωβρίου), οι μαθητές/ μαθήτριες της Ε1΄ τάξης του σχολείου μας συμμετείχαν σε μια δημιουργική και βιωματική δράση, ανακαλύπτοντας πως η ψυχική μας υγεία χρειάζεται καθημερινή φροντίδα, αποδοχή, επικοινωνία και, πάνω απ' όλα, ενσυναίσθηση.
Το σχέδιο μαθήματος ΕΔΩ
Αφετηρία της δράσης αποτέλεσε το βιβλίο «Τρώγεται η ενσυναίσθηση;» της Φρόσως Φωτεινάκη, που έδωσε την ευκαιρία για συζήτηση για τα συναισθήματα, τη σημασία της κατανόησης των άλλων και τους μικρούς, καθημερινούς τρόπους με τους οποίους μπορούμε να κάνουμε τη ζωή μας και τη ζωή των γύρω μας καλύτερη.
Τα παιδιά προβληματίστηκαν, αντάλλαξαν σκέψεις και αναζήτησαν τα συστατικά που χρειάζεται μια καλή «συνταγή ψυχικής υγείας». Αγάπη, φροντίδα, σεβασμός, χαρά, εμπιστοσύνη, ασφάλεια, φιλία, καλοσύνη, ελευθερία, ειλικρίνεια, συμπόνια και αλληλεγγύη ήταν μερικά από τα πολύτιμα υλικά που επέλεξαν.
Στη συνέχεια, επιστράτευσαν τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους και έφτιαξαν τις δικές τους «Συνταγές Ψυχικής Υγείας»! Κάθε συνταγή συνδύαζε διαφορετικά συστατικά, αποτυπώνοντας όσα τα ίδια τα παιδιά θεωρούν σημαντικά για να αισθανόμαστε καλά με τον εαυτό μας και τους άλλους. Οι μικροί δημιουργοί παρουσίασαν τις συνταγές τους στους συμμαθητές τους, εξήγησαν τις επιλογές τους και ανακάλυψαν πως, παρότι οι συνταγές μας μπορεί να διαφέρουν, όλοι έχουμε ανάγκη από φροντίδα, κατανόηση και ουσιαστικές ανθρώπινες σχέσεις.
Η δράση συνεχίστηκε με μια ακόμη δημιουργική πρόκληση: τα παιδιά κλήθηκαν να σκεφτούν και να γράψουν τις δικές τους «Μπουκιές Ενσυναίσθησης». Μικρά μηνύματα, λόγια καλοσύνης και απλές πράξεις που μπορούν να προσφέρουν παρηγοριά, ενθάρρυνση και υποστήριξη σε κάποιον που αισθάνεται στενοχωρημένος, αγχωμένος, θυμωμένος ή χρειάζεται βοήθεια.
Η δράση θα έχει συνέχεια σε όλη τη σχολική χρονιά. Οι μαθητές και οι μαθήτριες θα συμμετάσχουν σε μια δημοκρατική διαδικασία ψηφοφορίας, επιλέγοντας τις «μπουκιές ενσυναίσθησης» που θέλουν να υιοθετήσει η τάξη τους στην καθημερινότητά της. Έτσι, οι ιδέες των παιδιών θα μετατραπούν σε μικρές, κοινές δεσμεύσεις φροντίδας, συνεργασίας και αλληλοϋποστήριξης.
Μέσα από τη δράση αυτή, τα παιδιά δεν περιορίστηκαν στον ρόλο του ακροατή. Εξέφρασαν τις σκέψεις τους, δημιούργησαν, συνεργάστηκαν, παρουσίασαν τις ιδέες τους και συμμετέχουν στη διαμόρφωση της καθημερινής ζωής της τάξης τους. Με αυτόν τον τρόπο, η καλλιέργεια της ψυχικής ευεξίας συνδέεται ουσιαστικά με τη μαθητική φωνή, τη δημοκρατική συμμετοχή και τη δημιουργία ενός σχολικού περιβάλλοντος όπου κάθε παιδί αισθάνεται ότι ανήκει, ακούγεται και γίνεται σεβαστό.
_page-0001.jpg)
